سفیده بزرگ کلم Pieris brassicae از آفات مهم کلمیان است که زمستان را به صورت شفیره در پناهگاه های مختلف به سر می برد. با افزایش سطح زیرکشت دانه های روغنی بر اهمیت این آفت در کشور افزوده شده است. با وجود این، در خصوص چگونگی زمستان گذرانی این آفت اطلاعات بسیار ناچیزی در دست است. لذا، در این مطالعه شفیره های زمستان گذران طی ماه های های آبان 1391 تا فروردین 1392 جمع آوری شد و وضعیت دیاپوزی، نقطه انجماد بدن (SCP)، میزان تحمل به دماهای پایین (10-، 15-، 20-، 25- و 30- درجه سلسیوس)، همچنین دمای کشنده 50 و 80 درصد جمعیت (Ltemp50 و (Ltemp80 مطالعه شد. نتایج نشان داد که شفیره ها طی سه ماه زمستان در فاز اصلی دیاپوزند و اوج سرماسختی و تحمل به دماهای پایین نیز در این سه ماه مشاهده شد. همچنین، نقطه انجماد به طور معناداری در این سه ماه کاهش یافت و Ltemp50 و نقطه انجماد در این زمان بسیار به هم نزدیک شد. به این ترتیب مشخص شد که شفیره های این آفت از راهبرد اجتناب از یخ زدگی بهره می برد و دیاپوز و سرماسختی در این آفت به طور کامل بر هم منطبق است. لذا، اوج سرماسختی را در عمق دیاپوز این حشره می توان انتظار داشت.

سفیده ی بزرگ کلم Pieris brassicae (L. )، از آفات مهم گیاهان خانواده ی چلیپاسانان بوده که به صورت شفیره روی گیاهان مختلف یا دیگر پناهگاه ها، زمستان را پشت سر می گذارد. در زمینه ی تغییرپذیری فیزیولوژیکی این آفت در طول زمستان که آن را در برابر دماهای پایین متحمل می سازد اطلاعات کمی در دست است. لذا در این بررسی، ترکیب های محافظ سرما در حشرات گردآوری شده در ماه های پاییز و زمستان و همچنین شفیره های آزمایشگاهی که به مدت یک هفته در دماهای 27، 15، 10، 7 و 4 درجه ی سلسیوس تیمار شده بودند با کمک LC/MS شناسایی و روند تغییرپذیری آن ها با کمک HPLC بررسی شد. همچنین تغییر گلیکوژن به عنوان مهم ترین منبع ترکیب های محافظ سرما بررسی شد. چهار ترکیب ترهالوز، سوربیتول، گلوکز و اینوزیتول شناسایی شدند که در میان آن ها ترهالوز و پس از آن سوربیتول بیشترین افزایش را در ماه های زمستان نشان دادند و به موازات این تغییرپذیری ها کاهش معنی داری در میزان گلیکوژن مشاهده شد. همچنین دو ترکیب ترهالوز و سوربیتول در شفیره های آزمایشگاهی تیمارشده در دمای 7 و 4 درجه ی سلسیوس به طرز معنی داری افزایش یافتند. به این ترتیب به نظر می رسد افزایش ترهالوز و سوربیتول به عنوان مهم ترین ترکیب محافظ سرما نقش به سزایی را در تحمل دماهای پایین زمستان در این حشره ایفا کند و دماهای زیر 10 درجه ی سلسیوس سبب القای این ترکیب ها در این شفیره ها شود.

پروانه سفیده بزرگ کلم (Pieris brassicae (Lepidoptera: Pieridae یکی از مهمترین آفات مخرب خردلیان در اغلب کشورهای جهان می باشد. هدف از این تحقیق، تعیین آنزیم های پروتئولیتیک لارو سن پنجم سفیده بزرگ کلم و تاثیر چهار رقم مختلف کلم بر فیزیولوژی تغذیه آن می باشد. در این تحقیق ارقام مختلف کلم شامل کلم گل، کلم برگی سفید، بروکلی و کلم برگی قرمز استفاده شد. آزمایشات در آزمایشگاه، تحت شرایط دمایی 25 ± 2oC، رطوبت نسبی 60 ± 5 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی انجام گرفت. بیشترین میزان فعالیت پروتئولیتیک عصاره روده میانی لارو در ناحیه قلیایی (برابر 11) اتفاق افتاد، که بیانگر فعالیت سرین پروتئازی می باشد. کمترین میزان فعالیت تریپتیکی در کلم قرمز بود، در حالی که بیشترین میزان فعالیت ویژه پروتئولیتیکی (0.11 ± 0.01 واحد آنزیمی/ میلی گرم) و کیموتریپتیکی (0.45 ± 0.002 واحد آنزیمی/ میلی گرم) در لاروهای تغذیه شده از کلم قرمز مشاهده شد، فعالیت پروتئولیتیکی پروانه سفیده کلم روی میزبان های مذکور بیانگر نامناسب بودن کلم قرمز در میان میزبان های مورد مطالعه بود که دلیل آن می تواند احتمالا به وجود ترکیبات شیمایی ثانویه و یا مهارکننده های پروتئازی موجود با این رقم مرتبط باشد.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سفیده کوچک کلم (Lep: pieridae) (Linnaeus, 1758) pair rapae یکی از آفات مهم خانواده کروسیفر یا چلیپائیان (Brassicaceae) در منطقه شهریار، کهریزک و شهر ری بوده و در این مناطق هر ساله آثار خسارت این آفت روی برگ های گیاهان این خانواده دیده می شود. به منظور بررسی نوسانات فصلی جمعیت سفیده کلم، پنج منطقه از مناطق کلم گل کاری جنوب تهران قطعه ای به مساحت یک هکتار برای نمونه برداری انتخاب شد و نمونه برداری هر 10 روز یکبار نمونه برداری انجام گرفت. بوته به عنوان واحد نمونه برداری در نظر گرفته شد و از هر مزرعه 20 بوته انتخاب شد و تمام مراحل مختلف رشدی آفت روی بوته شمارش شد. نتایج این بررسی نشان داد که مزرعه دانشگاه شاهد بیشترین تراکم تخم (18.91±5.60) و مزرعه پلائین کمترین تراکم تخم (16.53±4.04) را در طول فصل در بین مناطق مختلف داشتند. در مزرعه دانشگاه شاهد بیشترین تراکم تخم در طول فصل در سوم آبان ماه و کمترین تراکم تخم در 29 خرداد ماه دیده شد. در مزرعه پلائین بیشترین و کمترین میزان تخم به ترتیب در تاریخ های هفتم مهر و 29 خرداد ماه دیده شد. مزرعه جهان آباد (2.99±0.66) و مزرعه پلائین (0.41±0.10) به ترتیب بیشترین و کمترین تراکم لارو را در طول فصل در بین مناطق مختلف داشتند. در مزرعه جهان آباد بیشترین تراکم در طول فصل در سوم آبان هنگام برداشت و کمترین تراکم لارو در بیست و نهم خرداد ماه دیده شد. در مزرعه پلائین بیشترین و کمترین تراکم لارو به ترتیب در سوم آبان و 29 خرداد دیده شد. مزرعه کهریزک بیشترین (0.87±0.16) و مزرعه پلائین (0.19±0.05)، کمترین تراکم شفیره را در طول فصل در بین مناطق مختلف داشتند. در مزرعه کهریزک بیشترین تراکم شفیره در طول فصل در سوم آبان و کمترین تراکم شفیره در 29 خرداد ماه دیده شد. در مزرعه پلائین بیشترین تراکم شفیره در 22 مهر، سوم آبان ماه و کمترین تراکم شفیره در 29 خرداد و 11 تیر دیده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که جمعیت آفت بر اساس تعداد لارو و شفیره در هر بوته بین مزرعه سم پاشی نشده با سایر مزارع دارای اختلاف معنی داری نیست.

غشاهای سلولی در برابر دماهای پایین بسیار حساس بوده و به منظور جلوگیری از این صدمه دچار تغییرات و سازگاری-هایی می شوند. یکی از رایج ترین تغییرات، افزایش نسبت اسیدهای چرب غیر اشباع به اشباع در فسفولیپیدها است که سبب افزایش سیالیت غشاء در دماهای پایین می شود. در مطالعه حاضر، شفیره های زمستان گذران سفیده بزرگ کلم، Pieris brassicae در جریان ماه های آبان تا فروردین جمع آوری شد. به منظور بررسی رکود متابولیسم، گازهای تنفسی (O2 و CO2) و نرخ تنفس (‍ CO2/O2) در آنها با دستگاه GC اندازه گیری شد. پس از استخراج چربی کل، فسفولیپیدها با روش SPE از سایر چربی ها جدا شده و اسیدهای چرب و تغییرات آنها با GC بررسی شد. نرخ تنفس با کاهش 30 درصدی از 9/0 در آبان به 6/0 در بهمن و اسفند کاهش یافت که نشان می دهد متابولیسم در این دو ماه به کمترین حد رسیده و حشره در عمق دیاپوز به سر می برد. دو اسید چرب 16 کربنه و چهار اسید چرب 18 کربنه در غشاهای سلولی این آفت شناسایی شد. طی ماه های زمستان بیشترین کاهش در دو اسید چرب اشباع C16: 0 و C18: 0 و بیشترین افزایش در اسید چرب C16: 1 مشاهده شد. به طور کلی نسبت اسیدهای چرب غیر اشباع به اشباع طی ماه های زمستان حدود 40 درصد افزایش داشت. نتایج نشان داد، علی رغم کاهش سطح متابولیسم بدن، در راستای افزایش تحمل به دماهای پایین، تغییر و تبدیلات پویایی در غشاهای سلولی به وقوع پیوسته تا امکان تطابق حشره با شرایط سخت زمستان را فراهم نماید.

سفیده بزرگ کلم Pieris brassicae L. یکی از آفات مهم خانواده چلیپاییان است که باعث خسارت کمی و کیفی قابل توجه در محصول می‏شود. با در نظر گرفتن مشکلات ناشی از کاربرد آفت‏کش‏های مصنوعی رایج، نیاز به آفت‏کش‏های کم خطر و با کارایی بالاتر و همچنین ترکیبات زیست تخریب‏ پذیر بیشتر احساس می‏شود. امروزه استفاده از ترکیبات گیاهی به عنوان حشره ‏کش گیاهی و افزاینده فعالیت حشره ‏کشی به دلیل کارایی قابل قبول و ایمنی نسبی آنها برای انسان و محیط زیست، اهمیت روزافزونی یافته است. در این بررسی کارایی آفت‏کش‏های کلرانترانیلی‏پرول و لامبداسای‏ هالوترین به تنهایی و در ترکیب با عصاره گیاه خارشترMedik. Alhagi maurorum و روغن بذر کلم (به عنوان محرک تغذیه) در برابر سفیده کلم در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. آنالیز پروبیت نشان داد که کلرانترانیلی‏پرول به ترتیب با مقدار LC50 برابر با 11، 4، 15 و 16 میلی‏گرم بر لیتر موثرترین ترکیب در برابر مراحل تخم، لارو سن اول، دوم و سوم آفت می‏باشد. عصاره خارشتر در ترکیب با کلرانترانیلی‏پرول و لامبداسایهالوترین به ترتیب اثر افزاینده و سینرژیستی را نشان داد. مطابق با نتایج زیست‏ سنجی‏های انجام گرفته، افزودن محرک تغذیه باعث بهبود کارایی حشره ‏کش‏ها شد. مقادیر LC50 آفت‏کش‏های کلرانترانیلی‏پرول و لامبداسای‏هالوترین برای تمام مراحل لاروی آزمایش شده، در اثر اضافه شدن غلظت‏های 1 و 5 درصد از محرک تغذیه کاهش یافتند. اطلاعات حاصل از این تحقیق می‏تواند راهنمایی برای مطالعات آینده باشد و به عنوان یک ابزار موثر در استراتژی‏های مدیریت آفت استفاده شود.

لکتین ها پروتئین‏ هایی با ساختار ناهمگن هستند که با اتصال به قندهای منومر یا اولیگوساکاریدهای موجود در سطح سلول‏ ها سبب اختلال در فرآیندهای سلولی و حتی مرگ آن ها می -شوند. در این پژوهش، برای درک بهتر سازوکار حشره کشی لکتین علف هفت بند .PPA)) .Polygonum persicaria L، تاثیر غلظت های مختلف آن (2، 1، 0.5 میلی گرم بر میلی لیتر) بر متابولیسم حدواسط لاروهای سفیده بزرگ کلم، .Pieris brassicae L ارزیابی شد. تغذیه لاروهای سفیده بزرگ کلم از لکتین مذکور سبب افزایش فعالیت آسپارتات آمینوترانسفراز و گاماگلوتامیل ترانسفراز شد، اما فعالیت آلانین آمینوترانسفراز کاهش معنی داری را نشان داد. فعالیت آلدولاز به صورت وابسته به غلظت در لاروهای تیمار شده نسبت به شاهد کاهش یافت، اما فعالیت لاکتات دهیدروژناز فقط در غلظت 2 میلی گرم بر میلی لیتر افزایش معنیداری نسبت به شاهد داشت. فعالیت اسیدفسفاتاز تفاوت معنی داری بین لاروهای شاهد و تیمار نشان نداد، اما آلکالین فسفاتاز در لاروهای تغذیه شده روی لکتین 2 میلی گرم بر میلی لیتر نسبت به سایر تیمارها بیشترین فعالیت را داشت. لیپوپروتئین با تراکم بالا در لاروهای تغذیه شده روی لکتین 2 میلی گرم بر میلی لیتر کمترین مقدار اما لیپوپروتئین با تراکم کم، بیشترین مقدار را نشان داد. در بین درشت مولکول های ذخیره ای، گلیکوژن تفاوت معنی داری را بین لاروهای شاهد و تغذیه شده با لکتین نشان نداد، اما مقادیر پروتئین و تری گلیسرید به طور معنی داری کاهش یافتند. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که لکتین گیاه هفت بند در بیشترین غلظت استفاده شده می تواند سبب اختلال در متابولیسم حدواسط لاروهای سفیده کلم شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: این مطالعه به منظور بررسی اثرات ترکیب کلم و سفیده تخم مرغ بر بهبود زخم سوختگی درجه 2 در موش صحرایی طراحی شد. مواد و روش ها: 50 راس موش صحرایی ماده به پنج گروه 10 تایی تقسیم شدند. پس از بیهوشی عمومی با کتامین و زایلازین (داخل صفاقی)، مساحت معینی از پوست پشت حیوانات با سکه 50 ریالی داغ سوزانده شد و سوختگی های درجه 2 مشابه ایجاد شد؛ گروه شاهد هیچ گونه درمانی دریافت نکرد. در گروه دوم، سطح زخم سوختگی روزانه یک مرتبه توسط کرم سولفادیازین نقره پوشانده شد. در گروه سوم، سطح زخم روزانه یک مرتبه توسط ترکیب عصاره کلم و سفیده تخم مرغ پوشانده شد. در گروه چهارم، سطح زخم روزانه یک مرتبه توسط ترکیب پودر کلم و سفیده تخم مرغ پوشانده شد و در گروه پنجم، سطح زخم روزانه یک مرتبه توسط ترکیب کلم تازه و سفیده تخم مرغ پوشانده شد. حیوانات در پایان هفته های اول، دوم، سوم و چهارم توسط اتر کشته شدند و از محل زخم نمونه برداری انجام شد و نمونه ها پس از مقطع گیری و رنگ آمیزی با هماتوکسیلین و ائوزین مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: پس از چهار هفته، میزان بهبودی زخم سوختگی در گروهی که عصاره کلم و سفیده تخم مرغ دریافت کرده بودند، نسبت به سایر گروه ها بهتر و سریع تر بود. ترمیم زخم در گروه های سولفادیازین و پودر کلم مشابه بود. هیچ گونه اختلاف معنی داری بین این دو گروه یا گروه عصاره کلم دیده نشد. نتیجه گیری: کاربرد موضعی عصاره کلم و سفیده تخم مرغ به صورت الگوی یک بار در روز نسبت به گروه شاهد اثرات مثبتی بر ترمیم زخم سوختگی درجه 2 در موش صحرایی دارد ولی این تاثیر با اثرات سولفادیازین نقره اختلاف معنی داری ندارد و تقریبا مشابه است.

مهمترین آفت کلم بعد از بید کلم، سفیده کوچک کلم، Pieris rapae با خسارت حدود 40% می باشد. لذا مطالعه ای به منظور بررسی کارایی دو گونه زنبور به نام های Trichogramma brassicae و T. evanescens برای معرفی اولیه به عنوان عوامل کنترل بیولوژیک سفیده کوچک کلم P. rapae صورت گرفت. کلیه آزمایش ها در شرایط اتاق رشد با دمای 0.5±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 10±60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی انجام شد. بر اساس مشاهدات مزرعه ای و داده های پرورش آفت در شرایط گلخانه، مشخص شد که دوران انکوباسیون تخم سفیده کوچک کلم حدود 5 تا 7 روز بود. این حشره در شرایط مزرعه دارای پنج سن لاروی مجموعا به طول 20 تا 30 روز و دوره شفیرگی بین 6 تا 9 روز بود. به طور معمول، طول عمر حشرات نر حدود 7 و ماده حدود 10 روز ثبت گردید. بررسی های اولیه نشان داد که طول دوره رشدی مراحل نابالغ زنبور T. brassicae و T. evanescens به ترتیب 1.43 ± 0.15 و 10.07 ± 0.11 روز و 10.48 ±0.099 و 10.17 ± 0.093 روز برای افراد ماده و نر بود. به علاوه طول عمر زنبورهای ماده و نر در این دو گونه به همان ترتیب 2.03 ± 0.20 و 1.40 ± 0.24 روز و 1.68 ± 0.16 و 1.85 ± 0.40 روز به دست آمد و در ادامه نرخ ناخالص و خالص باروری و بارآوری برای زنبورهای T. brassicae و T. evanescens به ترتیب 51.92 و 39.46 تخم و 83.04 و 77.19 تخم برآورد شد. همچنین میانگین سن باروری و بارآوری خالص در زنبور T. brassicae به ترتیب 0.36 و 0.39 روز و برای زنبورT. evanescens 0.162 و 0.162 روز به دست آمد. به همین صورت، نتایج نشان داد نرخ های ناخالص و خالص تولید مثل زنبور T. brassice و T. evanescens روی تخم سفیده کوچک کلم به ترتیب 22.77 تخم ماده / ماده و 12.95 نتاج ماده / ماده و 66.14 تخم ماده / ماده و 29.32 نتاج ماده/ ماده محاسبه شد. نرخ های ذاتی و متناهی افزایش جمعیت به ترتیب 0.238 (روز 1-) و 1.269 نتاج ماده / روز و 0.305 (روز 1-) و 1.357 نتاج ماده برروز برای زنبورهای T. brassicae و T. evanescens بود. مدت زمان دو برابر شدن جمعیت در همین دوگونه به همان ترتیب 2.90 و 2.265 روز و طول مدت یک نسل نیز 10.74 و 11.04 روز بود. نتایج حاصل از توزیع سنی پایدار جمعیت برای هر دو گونه مشخص کرد که جمعیت پایدار از حدود 98% جمعیت از مرحله نابالغ و 2% افراد بالغ تشکیل شده اند. مقایسه تمامی نتایج حاکی از برتری زنبور T. evanescens نسبت به زنبور T. brassicae روی تخم سفیده کوچک کلم P. rapae بود. بنابراین می توان گفت تا این مرحله زنبور T. evanescens می تواند انتخاب بالقوه ای برای کنترل بیولوژیک کاربردی علیه سفیده کوچک کلم باشد.